stront inpakskes van minder dan 24 uur. well done Elias. Procter & Gamble is je eeuwig dankbaar.
Elias blijft het klaarspelen om iedereen ‘s nachts op te houden. Deze nacht was een copy van de vorige, met dat verschil dat er maar 31 pampers verwisseld zijn. 4 minder dan gisteren, dat is een verbetering van meer dan 10%. Slapen zat er nog niet echt in, maar mama en papa worden ook inventiever om hier en daar een uurtje te slapen. Ondanks alle miserie, is het een vrolijk ventje dat graag lacht, maar nog heel onzeker is over de dingen die op hem afkomen. Hij schiet elke keer wakker en kijkt dan verschrikt rond, naar de nieuwe omgeving, maar het wordt wel elke keer beter. Hij zuipt ongeveer 0,75lieter ORS per dag, maar het draagt niet bij aan een verminderde stoelgang. Ook zijn flessen worden gretig gedronken, zonder problemen 120Ml per keer. (De eerste dag dronk hij nog geen 40Ml per keer) Dus zien zuipen doet zuipen. geef het voorbeeld maar vader.
vanmorgen om 9.00u belde Bruk, met de vraag of hij even binnen mocht komen (ik denk dat ik hem gisteren geshockeerd heb toen ik de deur opendeed, zo rechtstreeks uit het bed) uiteraard is hij welkom en ik draag dan ook een short en t-shirt tegen dat hij boven is. Hij gaat proberen om ons vroeger uit addis te laten vertrekken, opdat we sneller met Elias naar een Belgische dokter kunnen gaan. WE zullen zien hoe dat uitdraait.
in elk geval hebben we wel wat meer moed. Voor de middag slapen moeder en zoon de pannen van het dak, papa leest en schrijft zijn Blog. (eigenlijk heb ik er geen fut voor, de hoogte, de droge lucht en de korte nachten eisen hun mentale en fysiche tol.) Na de middag Bruk gebeld, ik moet hier buiten, ik wordt gek van de kamer, de muren komen op me af en dus wil ik gaan shoppen. (er is nog geen nachtclub open op dit uur, want een goed verzet zou me ook wel deugd doen) Wehib pikt me op om te gaan souvenir shoppen, winkel in winkle uit, dit is niks voor mij. volgende keer maar aan Mama vragen om deze klus te klaren. Ik ben ondertussen wel buiten geweest en voel me iets minder slecht. We zullen vanavond nog maar eens naar ons restaurantje huppelen,je kan met Elias toch geen meter van het hotel. vliegende kakkerij is iets wat ik niemand kan aanraden.
Hopelijk krijgt deze nacht een meer winterskarakter, zodat we in vrede kunnen slapen en Elias zich morgen beter voelt voor de grote stap naar ons verre Belgie.
Surprise are in the air we hope.
maart 4, 2008 om 4:42 pm
Hallo daar!!
Ik heb vandaag met veel medeleven jullie verhalen gelezen! Ik werd er stil van! Hopelijk kunnen jullie snel naar hier komen en een degelijke verzorging beginnen! Ik wil helpen waar ik kan. Al is het maar een goede juf zijn voor Jade, en haar op te vangen doorheen het hele avontuur!
Heel veel sterkte en moed! En tot gauw!!
Groetjes
Kathleen
maart 4, 2008 om 5:07 pm
Hey hey,
Elke keer als ik voor mijn PC zit, lees ik benieuwd hoe alles nu verloopt. Iedereen hoopt natuurlijk mee met met jullie dat het-al is het maar 10%-elke keer beter gaat. Als ik me niet vergis is ORS voor de vochtverliezen te compenseren (bevat mineralen die helpen daarin). Dus zeker blijven doen maar ORS kan helaas geen diarree stoppen. Rijstwater…ik zou het ook zeker proberen maar nergens in de lateratuur is bewezen dat het ook maar iets helpt, als ik me niet vergis. Ik wil zeker niet ontmoedigen, integendeel. Ik hoop alleen dat jullie dan niet het gevoel hebben van ‘niets helpt’. Eens in België aangekomen, zijn er meer babymelken beschikbaar, soya, voorverteerd, anti-allergisch… Jullie arts zal jullie dan hopelijk snel helpen. Ondervoeding geeft ook diarree en zal beteren door te voeden, vraagt tijd…Ik ben natuurlijk geen dokter maar wil jullie alleen maar veel moed geven… Zalig dat hij nog altijd vrolijk lacht tussendoor…en af en toe wat slaapt
maart 5, 2008 om 7:35 am
gelukwensen vanuit het besneeuwde België,
Tante Monja is hier al een jaar bezig over het nieuwe kindje, dus je kan wel stellen dat we met z’n allen hier ook een beetje in blijde verwachting geweest zijn. Nu ze de foto van Elias op haar kast hangen heeft, ‘stoeft’ ze nog meer, en terecht: wat een lieve zoon!
Wij duimen vanuit Kuringen dat alle ‘lopende problemen’ heel snel van de baan zijn, maar met de ervaring die jullie hebben, twijfelen we er niet aan.
Van ons allemaal nog een dikke proficiat!
maart 5, 2008 om 9:11 am
Goede morgend daar in het verre Ethiopie. Eindelijk effe tijd gevonden om te reageren, want maandag geraakte ik niet op jullie blog en gisteren was het superdruk op ‘t werk vandaar …
Het lezen van jullie avonturen, de strijd om Elias aan het eten te krijgen, het gevecht met de kakkebroeken bezorgt me rillingen en tintelingenn tegelijk. M’n moederhartje doet pijn bij het lezen van de miserie, maar is ook vol bewondering voor jullie. Heb al gekriebeld en gewiebeld daar op jullie linkerschouder, want je weet het hé … ben stiekem in gedachte met jullie meegereisd.
Dat manneke heeft het toch maar getroffen met zijn “reddende-engel-de loore-superteam”. Als het A-team zijn jullie binnengestormd in zijn jonge leven, gewapend met heel veel moeder&vaderliefde, een fantastisch uithoudingsvermogen, een rugzak vol goede zorgen … chapeau … petje af voor jullie !
Vanaf nu is er maar één weg … de loore-way … keep on walking daar in Ethiopie … haal m’n metekindje maar vlug naar jullie warme thuis !!!
Jullie kennen het motto van de meter … “only the strong survive” en ik ben er van overtuigd dat Elias “a strong man” is. Dat kan niet anders met al die sterke mensen die achter dit ventje staan.
Dikke knuffel aan de loore-prins en z’n hofhouding
van een fiere en trotse meter Alexandra
maart 5, 2008 om 12:07 pm
Dag daar,
En vooral: veeeeeel moed en sterkte voor julie beiden maar toch even speciaal voor Stijn. Adoptiemannen weten waarom
Zoals het venten past even een onderonsje onder adoptievaders (Sorry Myriam) , ik weet dat je nu al luidop vloekt over het ‘adoptiecircuit’ (hoe zou een mens anders in je situatie), het is mentaal minstens evenveel kak dan wat er uit dat kleine manneke komt. Maar,keep up the good work, de situatie is geen makkie – ik besef nu pas hoe (relatief) makkelijk eea was toen wij Shipei kregen en ik vind dat jullie het kleine drama van het kleine ventje schitterend aan het aanpakken zijn. Dus: of je nu sneller dan wel nog sneller naar Europa geraakt, doe verder zoals je bezig bent!
Go, team Deloore, go.
Geen idee waar je de energie haalt om nog met scherpe pen jullie avonturen neer te schrijven – maar hou vol!
Günther
maart 5, 2008 om 8:19 pm
Verwondering en bewondering, tranen van geluk om een kind dat een betere toekomst tegemoet gaat. We weten dat Elias in een warm bad terecht komt waar familieliefde en bewogenheid op de 1e plaats komt !
Gelukkig zijn jullie snel weer thuis en krijgt Elias vanaf vandaag de beste verzorging die mogelijk is.
Liefde en goede zorg zal hem een fantastische De Loore maken !
We wensen jullie heel veel levensgeluk met de uitbreiding van jullie gezin !
Dikke knuffels uit Nederland.
Lea en Jan