Iedereen samen in de zetel. Druk, maar wel heel fijn …
4 dagen thuis en 4 nachten slapen dragen bij aan een beter gevoel en meer realistische kijk op de feiten.
De eerste nacht heeft Elias zich tot half 5 goed gedragen en geslapen als een roos. vanaf dan is hij echter wakker en dus begint voor ons deze dag even vroeg. We hebben echter al langer geslapen dan de laatste dagen samen. De was en plas van de afgelopen dagen wordt voor de middag aan de draad gehangen en we genieten van een laatste dag met Elias alleen. Na de middag naar de dokter voor een homeopatisch middeltje en dan Jade halen, die vol ongeduld op ons zit te wachten. Wanneer ze slapend thuiskomt, leggen we ze nog even op de zetel, om dan samen met Elias wakker te maken, zodat ze elkaar kunnen ontdekken. De grote zus is ongelooflijk blij met haar kleine broertje en begint onmiddellijk voor hem te zorgen. “ik zal hem wel dragen, hij mag bij mij op de schoot, ik zal dat wel doen, …. ” Ze zit overal met haar kleine neusje tussen. Er is een probleem bij het slapen gaan. Elias mag niet bij mama en papa slapen, want er was afgesproken dat hij bij haar zou slapen. Uiteindelijk aanvaardt ze het, en kan iedereen gaan slapen. Elias houdt het vol tot 5.00u.
De diarree is niet weg, maar wordt gerduceerd tot 2 of 3 keer per dag, maar dan wel in grote hoeveelheden. Tot in zijn haar toe. Vrijdag wordt een beetje een winkeldag, want zaterdag is Dylan jarig, dus moeten we wel wat inkopen doen. Elias gedraagt zich voorbeeldig. hij begint al te grijpen, steekt al vanalles in zijn mond en lacht van ‘s morgens tot ‘s avonds.
Wannes en Youri, zijn de enige broers die nog geen live uitzending van Elias hebben mogen meemaken, dus vrijdag avond kijkt het ventje zich weer de ogen uit, naar die grote jongens.
Elias slaapt zaterdag al tot 5.15 en vandaag tot 5.30u. als we het nog een beetje rekken, kunnen we binnenkort uitslapen tot 7.00u.
maandag of dinsdag hopen we dat de kaartjes klaar zijn, zodat we de wereld kunnen laten weten dat Elias vanaf nu bij ons hoort.
De rest van de soap wordt in het leven geschreven, en Elias zal zelf aangeven als hij dit op het net wil zetten.
Voor sommigen tot ziens in Ham, en voor de anderen het ga je goed. Myriam, Stijn en alle kinderen.
maart 9, 2008 om 7:40 pm
Welkom thuis Elias tussen al die grote broers en dat lieve zusje! Jou ken ik nog niet, maar enkele van je broers, Jade en je mama ken ik wel. Wat ik je alvast kan meegeven, is dat je in een fijne familie terecht komt! Ik wens jou en je nieuwe familie het allerbeste toe!
maart 10, 2008 om 6:48 pm
Ik heb jou vandaag al even mogen zien en je ziet er beeldig uit, kleine vriend! Die grote zus kon vandaag niet zwijgen over jou!! Ik ben er zeker van dat ze hééél goed voor jou gaat zorgen!!
Je bent nog klein en fijn maar met al die goede zorgen en zoveel liefde zal je snel een grote jongen zijn!
Heel veel liefs,
Kathleen
maart 10, 2008 om 7:37 pm
Dag Elias,
Je mama weet het nog niet maar ik heb je vandaag al even in de auto kunnen bewonderen, zo schattig! Die oogjes…prachtig… Zit maar niet in over die nachten van weinig slaap vr je mama en papa want ik zag je mama rennen tegen 25/u om Jade te halen in het klasje, dus ze is fitter dan ooit! Hopelijk ben je snel zo sterk en vol energie als je grote zus Jade, dan kunnen we je snel uitvoerig bewonderen! Geniet van je eerste hapjes met het lepeltje of de handjes dan kan je aan een super ontdekkingstocht beginnen…vrijwilligers genoeg om dit met je te delen als ik die prachtige familiefoto zo bekijk!! dikke kus
maart 18, 2008 om 12:02 pm
Dag Elias,
Ik heb de eer nog niet gehad je te mogen ontmoeten, maar dat zal vroeg of laat wel eens gebeuren. Je papa ken ik wel, behoorlijk goed zelfs, en ik kan je alleen maar vertellen dat je een verdraaid gelukkig kereltje bent, omdat je terecht bent gekomen in een gezin met een liefhebbende mama en geweldige papa. En misschien ben je nu nog een beetje (veel) ziek, maar mams en paps zullen samen met de meest gerenomeerde artsen die in ons apenland te vinden zijn vechten om die verdraaide microben eronder te krijgen, en dan kan je pas echt beginnen aan het leven. En geloof me vrij, als je de naam Deloore draagt, zal het leven met de grote L zijn…
En mocht je ooit eens extra hulp nodig hebben van een vent die een meter bij een meter zesentachtig meet, geef me een seintje en ik smijt mijn volle 100 kg in de strijd voor jou…
Welkom in ons apenland Elias…
Peter.
januari 21, 2009 om 8:45 am
Beste familie,
Heel toevallig kwam ik op jullie weblog toen ik de afbeeldingen bekeek van Ethiopië.
Wij hebben zelf vier kinderen en zouden ook nog heel graag eentje adopteren.
Ik zie dat jullie ook een groot , mooi gezin hebben en ik zou heel graag het één en ander willen vragen ivm de adoptie.
Zou het mogelijk zijn mij jullie e-mail adres eens toe te sturen?
Veel lieve groetjes van Irene.